Cinema Scala in Gent

cine scala dendermondsesteenweg
Cinema Scala aan de Dendermondsesteenweg in Gent werd geopend in 1954.
De zaal was gelegen juist voorbij de eerste bocht van de steenweg, links komende
van de Dampoort. Heeft nog films gedraaid tot in 1976.
Daarna omgebouwd tot handelszaak en bank en tenslotte verkommerd.

Zaal Scala kwam in 2002 in handen van de stad.  Theaterplatform heeft – met geld van de stad – in het gebouw een prachtige theaterzaal voor volkstoneel gemaakt. Er is nu zitplaats voor 251 mensen, of staanplaats voor 400 mensen als de tribune wordt ingeschoven. Er zijn ook 2 kleinere zalen en een lounge.

theaterplatform gent scala

Geplaatst in algemeen, beeldmateriaal, erfgoed | Tags: , | 1 reactie

Cinéma Ritz Ertvelde

Twee affiches uit eigen collectie van dorpscinema Ritz in Ertvelde, jaren ’60

cine ritz ertvelde 1 kl
cine ritz ertvelde 2 kl

Geplaatst in algemeen, beeldmateriaal, erfgoed | Tags: , | Een reactie plaatsen

Wijkcinema Ganda in Gent

Wijkcinema Ganda in de Bevrijdingslaan startte in 1919 als Odeon met Henri Hesselinck en Georges De Laethouer als eerste uitbaters. Werd toen ook als toneelzaal gebruikt.

De zaal werd  rond 1930 herdoopt in Ganda en werd later uitgebaat door Fernand Schrans die er in 1932 eigenaar van werd.
Er zouden tot 1971 nog films gedraaid zijn. Heel oude Gentenaars herinneren zich de eerste benaming “Odeon” nog goed, maar hebben het steevast over het “Odilontje”

(Bron: Heemkundige Kring De Oost-Oudburg)

ganda gent klein
Ganda Gent wijkcinema bewerkt

Geplaatst in algemeen, beeldmateriaal | Tags: , | Een reactie plaatsen

Omtrent Belgische affichettes

(originele bron cinemaleuven.be en Stadsarchief)
Hoe kwam een Belgische filmaffiche tot eind jaren 60 , begin jaren 70 eigenlijk tot stand?  Wie werkt eraan mee?

De cinema uitbaters kochten of huurden de affiches van de lokale distributeur van de film, die meestal kantoor hield in Brussel. Hij vormde de link tussen de filmproducent en de vertoner. De bioscoopuitbaters hadden doorgaans zelf geen inspraak in hoe de affiches eruit zagen. De distributeur plaatste zijn bestelling bij de drukkerij. Op zijn beurt stelde de drukkerij tekenaars aan, die veelal anoniem bleven. Om de affiche zo passend mogelijk te maken, kregen de tekenaars van de distributeur een inhoudelijke samenvatting, foto’s van de hoofdpersonages, filmstills en af en toe originele affiches ter beschikking. De film waarvoor ze reclame maakten, hadden ze zelden gezien. Doordat affichetekenaars in verschillende landen vaak hetzelfde basismateriaal ter beschikking kregen, vertoonden de beeldelementen op de affiches vaak opvallende gelijkenissen. Soms lieten de tekenaars zich zelfs rechtstreeks inspireren door de buitenlandse affiches voor dezelfde film.
Dat de tekenaars veelal anoniem werkten, maakt het onderzoek naar de filmaffiche er niet gemakkelijker op. Toch zijn enthousiaste onderzoekers erin geslaagd enkele tekenaars te identificeren, zoals Julien ’t Felt (1874-1933), Paul Jamin (1911-1995) en Ernest Godts (1920). Soms waren het zelfs kunstenaars die om den brode commercieel affichewerk aannamen. Zo was onder meer René Magritte actief als affichetekenaar. Naast traditionele reclameaffiches en catalogi, tekende hij midden jaren 30 ook enkele filmaffiches. Hij gebruikte daarvoor het pseudoniem Emair. Anderen waren dan weer niet te beroerd om naam te maken met deze uitgesproken toegepaste kunstvorm. Raymond Elseviers, beter bekend als RAY, heeft ruim 220 Belgische filmaffiches op zijn palmares. Onder de naam Studio Ray runde hij in Brussel ook lange tijd een atelier dat gespecialiseerd was in de creatie van de zogenaamde ‘calico’s’. Dit waren de grote beschilderde panelen die tot midden de jaren 60 van vorige eeuw aan de bioscoopgevels hingen. Ze maakten reclame voor de hoofdfilm en de filmsterren werden er sterk uitvergroot op afgebeeld.
Ondertussen zijn de twee of drietalige Belgische filmaffiches al lang uit het straatbeeld verdwenen.
Voor verzamelaars zijn deze Belgische affiches met hun specifieke afmetingen van ca. 54 op 36 cm nog steeds erg gegeerde objecten.
Hieronder een affiche ontworpen door Raymond Elseviers die signeerde met RAY.

ray 1wordpress
ray 2 wordpress

Geplaatst in algemeen, beeldmateriaal, erfgoed | Tags: | Een reactie plaatsen

Top 20 van films gemaakt door vrouwelijke regisseurs

Dit opmerkelijke lijstje dat eigenlijk niet onder de noemer cinema nostalgie past,
willen wij u toch niet onthouden.

Geen genre is deze  vrouwelijke regisseurs vreemd:ook geweld en horror blijkt de dames niet af te schrikken. Natuurlijk zitten er ook emotionele en sociale films tussen.

Wat ons echter  het meest verbaast is dat er ook Belgische  regisseurs tussen zitten!
En wie er op de eerste plaats staat? Ontdek het zelf…

Geplaatst in algemeen, beeldmateriaal | Een reactie plaatsen

Cine Select “Festival van de Sovjetfilm”

Aan de kledij van de bezoekers te zien moet dit “Festival van de Sovjetfilm” al van een tijdje geleden zijn. Eind jaren 50, begin 60 ?

De “gewone” programmatie bestond uit films die in de Capitole hadden gespeeld en die een tweede beurt kregen in de Select.
Cinéma Select was gelegen aan het Woodrow Wilsonplein waar thans het Shoppingcenter aan de Zuid is.

 

select-klein

Geplaatst in algemeen, beeldmateriaal | Een reactie plaatsen

Nand Buyl in “Een aardig geval” 1941

Nand Buyl Studio 48 'Een aardig geval' 1
Nand Buyl Studio 48 'Een aardig geval' 2.De meeste Vlamingen zullen de man op deze fotokaart wel herkennen als Nand Buyl,
of zoals op de achterkant van de foto vermeld wordt: “Nandje Buyl”
Op de foto moet hij zo’n 18 jaar zijn geweest.
Nand debuteerde als acteur op zijn elfde in “De Witte van Zichem” (1934).
Dit was de allereerste Vlaamse klankfilm geregisseerd door Jan Vanderheyden.

Het was Edith Kiel, echtgenote van Jan Vanderheyden die in 1941 de film
“Een aardig geval” regisseerde met o.a de jonge Nand Buyl.
Edith Kiel, geboren in Berlijn 1904, was samen met haar man een van de pioniers van de Vlaamse film. Zij regisseerde in 3 decennia  zo’n 17 films, meestal lichtvoetige komedies.
Zij overleed in 1993.

Nand Buyl werd in de jaren ’50 vooral bekend  in “Schipper naast Mathilde”.
Later als detective “Axel Nort” en in diverse andere  tv-series.
Naast televisiewerk stond hij ook geregeld op de planken, maar de meeste mensen zullen hem altijd associëren met tv-werk.

Nand Buyl overleed op 24 maart 2009. Hij werd 86 jaar oud.

Meer info over Edith Kiel

Geplaatst in algemeen, beeldmateriaal, erfgoed | Een reactie plaatsen