Omtrent Belgische affichettes

(originele bron cinemaleuven.be en Stadsarchief)
Hoe kwam een Belgische filmaffiche tot eind jaren 60 , begin jaren 70 eigenlijk tot stand?  Wie werkt eraan mee?

De cinema uitbaters kochten of huurden de affiches van de lokale distributeur van de film, die meestal kantoor hield in Brussel. Hij vormde de link tussen de filmproducent en de vertoner. De bioscoopuitbaters hadden doorgaans zelf geen inspraak in hoe de affiches eruit zagen. De distributeur plaatste zijn bestelling bij de drukkerij. Op zijn beurt stelde de drukkerij tekenaars aan, die veelal anoniem bleven. Om de affiche zo passend mogelijk te maken, kregen de tekenaars van de distributeur een inhoudelijke samenvatting, foto’s van de hoofdpersonages, filmstills en af en toe originele affiches ter beschikking. De film waarvoor ze reclame maakten, hadden ze zelden gezien. Doordat affichetekenaars in verschillende landen vaak hetzelfde basismateriaal ter beschikking kregen, vertoonden de beeldelementen op de affiches vaak opvallende gelijkenissen. Soms lieten de tekenaars zich zelfs rechtstreeks inspireren door de buitenlandse affiches voor dezelfde film.
Dat de tekenaars veelal anoniem werkten, maakt het onderzoek naar de filmaffiche er niet gemakkelijker op. Toch zijn enthousiaste onderzoekers erin geslaagd enkele tekenaars te identificeren, zoals Julien ’t Felt (1874-1933), Paul Jamin (1911-1995) en Ernest Godts (1920). Soms waren het zelfs kunstenaars die om den brode commercieel affichewerk aannamen. Zo was onder meer René Magritte actief als affichetekenaar. Naast traditionele reclameaffiches en catalogi, tekende hij midden jaren 30 ook enkele filmaffiches. Hij gebruikte daarvoor het pseudoniem Emair. Anderen waren dan weer niet te beroerd om naam te maken met deze uitgesproken toegepaste kunstvorm. Raymond Elseviers, beter bekend als RAY, heeft ruim 220 Belgische filmaffiches op zijn palmares. Onder de naam Studio Ray runde hij in Brussel ook lange tijd een atelier dat gespecialiseerd was in de creatie van de zogenaamde ‘calico’s’. Dit waren de grote beschilderde panelen die tot midden de jaren 60 van vorige eeuw aan de bioscoopgevels hingen. Ze maakten reclame voor de hoofdfilm en de filmsterren werden er sterk uitvergroot op afgebeeld.
Ondertussen zijn de twee of drietalige Belgische filmaffiches al lang uit het straatbeeld verdwenen.
Voor verzamelaars zijn deze Belgische affiches met hun specifieke afmetingen van ca. 54 op 36 cm nog steeds erg gegeerde objecten.
Hieronder een affiche ontworpen door Raymond Elseviers die signeerde met RAY.

ray 1wordpress
ray 2 wordpress

Dit bericht werd geplaatst in algemeen, beeldmateriaal, erfgoed en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s