Cinema Novy Gent (Brugse Poort)

Vanaf 1921 bekend als cinemazaal.
Heette aanvankelijk “Alhambra” in wat toen nog de Peterseliestraat heette  (later Blazoenstraat) en werd onder die naam nog vermeld in 1929 en 1933.
Werd verbouwd in 1939 en werd van dan af “Cinema Novy” genoemd.
(bron: Heemkundige Kring De Oost-Oudburg, Jaarboek 1992)

Foto: Beeldbank Gent

 

Advertenties
Geplaatst in algemeen, beeldmateriaal | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Cinema Nova – Sint-Bernardsesteenweg 318, Antwerpen

Voormalige bioscoop zogenaamd “Nova” in art deco naar ontwerp van Ferd. Van Mierlo, e, van 1929. Verbouwing van voormalige dancing “National“. Bakstenen bovengevel, deels bekleed met natuursteen, onder meer hoekpilasters met gegroefde schacht en gevelafwerking met getrapte middenpartij. Rechthoekige vensters. De inkompartij werd later aangepast door R. Braem.
Gebouw gesloopt ?

Bron: Inventaris van het Onroerend Erfgoed

Geplaatst in algemeen, beeldmateriaal, erfgoed | Tags: , , | Een reactie plaatsen

“Hollywoodland” …vervolg

Met de bouw van de gigantische filmpaleizen in de jaren twintig en later stelde zich echter een nieuw probleem: Met enkel films te vertonen kreeg je de zalen met dat grote aantal zitplaatsen  niet vol!

Marbro Chicago interior

Marbro Theatre Chicago: 3931 zitplaatsen  (1927- 1963)

Theatereigenaren moesten extra attracties bieden: muzikale optredens, journaals, vervolgfilms, een komisch intermezzo, misschien een goochelaar of een andere nieuwigheid, dansuitvoeringen en een paar rondes van het populaire (bingo)spel Screeno.
Sommige grote bioscopen spendeerden maar liefst 2800 dollar of meer per week aan orkesten. Film werd nu een minder belangrijk onderdeel van het totale pakket.

“Motion Picture Theatre Management”, een boek van Harold E. Franklin schetste de keiharde economische aspecten van het vertonen van films. De huur van de zaal, de reclame, de ingehuurde orkesten en artiesten, onderhoud en belastingen: netto bleef er niet veel meer over…

Toch bleken de economische risico’s  de bouw van nog nieuwe en grotere bioscopen geen halt toe te roepen. Ook in 1927 opende ” Grauman’s Chinese Theatre” in Los Angeles.
De bioscoopganger kon er in een namaak-boeddhistische pagode “genieten” van de film.

Chicago kreeg zijn 3600 plaatsen tellende “Norshore Theatre”, waarvan de interieurs een bonbonnière van dure rococo vormden.
Ook de liefhebbers van barokke stijl kwamen aan hun trekken o.a in New-York in het “Proctor’s Theatre” met 3100 plaatsen.
Tenslotte was er de grootvader van alle filmhuizen, het immense, met edelstenen getooide “Roxy Theatre” in 50th Street, tussen Sixth en Seventh Avenue.

Alles aan de “Roxy” was weergaloos. De zaal bood plaats aan 6200 mensen !!!
In de kleedkamers konden 300 artiesten terecht. Een 118- koppig orkest maakte elke film niet alleen tot een visuele, maar ook een symfonische belevenis.

roxy zw int
Roxy Theatre New York Interieur, wellicht ’s werelds grootste filmtheater

Een orgel, zo gigantisch dat het door drie mannen bespeeld moest worden, zorgde voor muzikale intermezzo’s. Veertien Steinway-piano’s stonden permanent klaar voor gebruik.

De lucht in het theater werd in de kelder gekoeld en verfrist door reusachtige machines.
Uit meestal vergulde drinkfonteintjes kwam ijskoud water. De Roxy ging er zelfs prat op een eigen hospitaal te hebben, waar, zoals in een brochure trots werd geclaimd “een ingrijpende operatie, indien nodig, kan worden verricht!”
De bouw van de bioscoop had naar schatting tussen de 7 en 10 miljoen dollar gekost.
Het geld kwam van filmproducent Herbert Lubin, maar het gehele concept van de Roxy kwam van Samuel Lionel Rothafel, die toen al de bijnaam kreeg van “Roxy Rothafel”.
Rothafel ambieerde aanvankelijk een carrière als honkbalspeler, maar door een amoureus zijspoor kwam hij in de bioscoopwereld van toen terecht.

Het idee om filmvoorstellingen te combineren met liveshows was eigenlijk een bedenksel van deze “Roxy”. Hij woonde in een appartement, diep weggestopt boven de vier verdiepingen hoge entree van de bioscoop.
Het meest opvallende gegeven over Roxy zelf was dat hij eigenlijk niet van films hield…

De  kassa’s van de Roxy

Inkomhall van de Roxy

Schilderij uit de beginjaren van de Roxy

Tekst door mij bewerkt en afkomstig uit het boek van Bill Bryson:”De Zomer van 1927″
(hoofdstuk 23).  Credits bij Bill Bryson uitgeverij Atlas Contact
Foto’s uit Cinematreasures.org, Historictheatres.org, Wikipedia en Pinterest

 

 

Geplaatst in algemeen, beeldmateriaal, erfgoed | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

“Hollywoodland”

Misschien kijkt u vreemd op van deze foto, maar hij is niet gefotoshopt…

De Amerikaanse journalist H.L Mencken (1880-1956) noemde Hollywood “de enige ware endeldarm van de beschaving”, maar voor de meeste mensen is Hollywood altijd iets magisch geweest.
In 1927 vormden de letters van het iconische Hollywood Sign op de heuvel boven de stad nog het woord “HOLLYWOODLAND”.
Het was daar in 1923 neergezet als reclame voor een te ontwikkelen vastgoedproject:
het had niets met filmbusiness te maken…

Toch produceerde Hollywood reeds in 1927 al zo’n achthonderd speelfilms per jaar ofwel tachtig percent van de totale mondiale productie.
Films waren de op drie na grootste industrie van Amerika, die meer mensen in dienst had dan Ford en General motors te samenen die ruim 750 miljoen dollar bijdroeg aan de economie.

Twintig duizend bioscopen verkochten 100 miljoen kaartjes per week. Op elke willekeurige dag zat een zesde van alle Amerikanen in de bioscoop.
Het leek vreemd dat zo’n grote en populaire bedrijfstak het moeilijk kon hebben, maar dat was wel zo. Het probleem was dat de omzetsnelheid zo hoog was dat slechts heel weinig films veel winst opleverden.
Filmprogramma’s werden in die tijd (1920-1930) soms drie, vier keer per week gewijzigd,
zodat er constant een behoefte was aan meer producten. Filmstudio’s persten er soms vier films uit per week, een hoeveelheid dat duidelijk onverenigbaar was met een behoorlijke kwaliteit.

Omdat het publiek hogere eisen ging stellen aan WAAR ze zaten, zij het niet altijd aan WAT ze zagen, begonnen theatereigenaars grotere en luxueuzere theaters te bouwen, in de hoop zo meer mensen te kunnen lokken, voor hogere prijzen.
De glorietijd van de “Filmpaleizen” waren ongetwijfeld de jaren twintig.
Bioscopen werden gebouwd op waarlijk epische schaal, met zalen die plaats boden aan tweeduizend of meer klanten, in een sfeer van grotere weelde dan ze ooit hadden meegemaakt. De mensen gingen naar Loews Bioscopen, zo werd beweerd, gewoon om van de goed ingerichte toiletten te genieten!

Tivoli Theatre in Chicago, één van de grootste en luxueuze cinema’s ooit gebouwd

Architecten speelden vrijuit en fantasievol leentjebuur bij elke cultuur die ooit grootse bouwwerken had voortgebracht.
Perzisch, Moors, Italiaans, Renaissance, Barok, Mexicaans of verguld Frans.
De Egyptische stijl werd dan weer populair na de ontdekking van het graf van Koning Toetanchamon in 1922.

In de Tivoli in Chicago was de marmeren foyer een bijna exacte kopie van de kapel ven de Zonnekoning in Versailles. De foto hieronder laat nog een beeld zien uit de Tivoli.

Tivoli Chicago Inkomhall en trappen 1921

Tivoli in Chicago: Inkomhall en trappen

Wie meer wil zien van de oude Amerikaanse filmpaleizen kan terecht op:
Cinematreasures.org

Lost Palaces: A Gallery of Old Movie Theatres

Artikel wordt vervolgd…..

Geplaatst in algemeen, beeldmateriaal | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Cinema Select in Gent

Deze centrumzaal begon in 1912 als Brasserie-Concert-Cinéma in het vroegere Hôtel de la Gare. Werd reeds als bioscoop vermeld in 1917 en kreeg in 1921 de naam Select.
De zaal had een smalle ingang en kon aan de buitenkant allerminst de vergelijking doorstaan met de ernaast gelegen Cinéma Century die een zeer brede ingang had.
De zaal sloot in 1982. Op deze plaats staat nu het Shoppingcenter Zuid.

(Bron:Heemkundige kring De Oost-Oudburg, Jaarboek 1992)


Geplaatst in algemeen, beeldmateriaal, erfgoed | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Wie ontwerpt de Hedendaagse Belgische Affiches?

We moeten het in deze blog niet alleen hebben over de Belgische filmaffiches uit de jaren vijftig, zestig en begin 70…
Het loont zeker de moeite om eens de hedendaagse Belgische filmaffiches te bekijken…. en eens te zien wie de ontwerper(s) ervan zijn….

Bron van bericht:
https://www.vrt.be/vrtnws/nl.permalink.1522764328135/

“Patser”, “Rundskop”, “Home”, “Rosie & Moussa”, “Black”, … De posters van al die films zijn ontworpen door dezelfde vrouw: Amira Daoudi.
De Brusselse is amper dertig jaar en al 8 jaar de meest gevraagde affichemaakster van België.

Noem een Belgische film en de kans is groot dat de affiche de signatuur van Amira Daoudi draagt. Ondertussen ontwerpt de Brusselse al 8 jaar filmaffiches en dat doet ze met succes. In totaal ontwierp ze meer dan 120 affiches voor fictiefilms, documentaires en kortfilms.

Fien Troch, Michaël Roskam, Adil El Arbi en Bilall Fallah,… Allemaal zijn ze fan en iedereen wil een poster van haar hand. In een statig herenhuis in Sint-Gillis maakt ze haar ontwerpen. Ze heeft inmiddels een assistente in dienst in haar Studio Daoudi. De meest recente poster die ze ontwierp is die van Rosie & Moussa, de film van Dorothée Van Den Berghe die nu in de cinemazalen te zien is. Voor die affiche baseerde Amira zich op de groeiende vriendschap tussen de twee Brusselse kinderen. Ze liet de kinderen letterlijk boven de gebouwen uitgroeien .

https://images.vrt.be/width1280/2018/04/03/cbda306c-3752-11e8-abcc-02b7b76bf47f.png

Lees verder op: http://www.vrt.be/vrtnws/nl.permalink.1522764328135/

 

Geplaatst in algemeen, beeldmateriaal | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Cinema Metro in Gent

Cinema Metro opende in 1954 aan de Ottergemsesteenweg 2 in Gent.
Drie jaar eerder in stond op dezelfde plaats Cinema Movy, die in 1951 volledig uitbrandde.

Cinema Metro draaide nog films tot 1976 en is nu een supermarkt van Delhaize.
De letters bovenop de gevel zijn inmiddels reeds verwijderd.

Geplaatst in algemeen, beeldmateriaal, erfgoed | Tags: , | Een reactie plaatsen